Voor de minderbroeders Capucijnen (volgelingen van de Heilige Franciscus) werd in 1885 een klooster en kloosterkerk gebouwd. Toen kwamen de eerste paters naar Babberich. De katholieken mochten in deze kerk hun zondagsplicht vervullen maar bleven parochianen van de St.Martinusparochie in Oud-Zevenaar.

De kerk was langwerpig van vorm met de uitgang naar de Beekseweg. Het éénschepige kerkje was aan Sint Franciscus toegewijd. Dit kerkgebouw werd in de loop van de tijd te klein en voldeed niet meer.

In 1916 werd de kloosterkerk gepromoveerd tot hulpkerk van de St.Martinus. Vanaf 1933 mocht er ook gedoopt, getrouwd en begraven worden en pas in 1971 werd de parochie zelfstandig: de St.Franciscusparochie.

In 1956 werd de St.Franciscuskerk vervangen door deze, min of meer in basiliekstijl gebouwd, naar ontwerp van architect J.de Jong uit Schaijk. Het moest voldoen aan de sobere stijl van het klooster, alle luxe is vermeden.

In 1967 werd er een pastorie gebouwd op het Babborgaplein voor de paters die in het klooster plaats maakten voor de zusters Clarissen-Capucinessen. Deze zusters vertrokken in 1995 naar een klooster bejaardenoord in Someren. Toen werd het klooster verbouwd. Hierin kwamen 10 appartementen en in de kloostertuin werden woningen gebouwd.